درباره ایران درباره استان خراسان رضوی

درباره آرامگاه محمد محروق

آرامگاه محمد محروق
عکس اول آرامگاه محمد محروق عکس دوم آرامگاه محمد محروق

آرامگاه محمد محروق (یا مزار امامزاده محمد محروق) مربوط به دوره تیموریان و دوره صفویه است و در نیشابور ، مجاور آرامگاه خیام واقع شده و این اثر در تاریخ 29 آذر 1316 با شمارهٔ ثبت 302 به‌ عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌ است . آرامگاه محمد محروق مدفن محمد محروق و ابراهیم بن موسی الکاظم در شهر نیشابور است . بخشی از این آرامگاه مسجد است . پس از کشته شدن محمدبن حسین محروق او را در قبرستان محله تلاجرد در نیشابور دفن کردند . در دوره سلجوقیان بنای بر روی قبرهای این قبرستان بنیان شد که در حمله مغول به نیشابور ویران گردید . ساحتمان فعلی در زمان سلطان حسین بایقرا بدستور امیر کمال الدین یکی از رجال معروف بنا گرفت .

این آرامگاه با گنبد کاشی کاری و ایوان‌های بلند از ابنیه زیبای قرن دهم هجری به‌ شمار می‌رود . کتیبه کاشی معرق ایوان و صندوق منبت و در ورودی آرامگاه از زمان شاه طهماسب اول (قرن دهم‌هجری) است . سنگی از دوران شاه سلطان حسین صفوی ، به تاریخ 1119 ه.ق در این بنا نصب شده‌ است . کاشی‌های ازاره آن از زمان نادر شاه افشار (سال 1145 ه.ق) باقی مانده‌ است . انجمن آثار ملی ضمن تعمیرات‌ اساسی ، کاشی کاری‌های ایوان و جبهه‌های مختلف آنرا مرمت کرده‌ است . هم‌ چنین کتیبه منظومی از زمان سلطان حسین صفوی در سمت راست ایوان بر روی سنگ نقر شده‌ است که نشان می‌دهد در اواخر دوره صفوی ، محمدخان نامی در نیشابور به بنای مسجد و مصلا اقدام نموده‌ است . در این بقعه یکی از اولاد موسی بن جعفر و تنی چند از مشاهیر نیشابور نیز مدفون اند . این آرامگاه در شمار آثار تاریخی ایران به ثبت رسیده‌ است .